Mijn Sien, die heeft af en toe de nacht. Vorige nacht was er ook zo eentje. Het ambetante daaraan is de ochtendrush. Op tijd opstaan, zorgen dat die 3 kinders gewassen geraken, eten, boterhammen smeren om vervolgens voor 08.30u op school te zijn.

Ik doe die dingen liever met twee. Dat is wat rustiger en aangenamer. Ik heb ook geen goesting om om 06u op te staan en nog minder om ons kindjes hiervoor vroeger uit hun bed te zetten.

Als alles volgens plan loopt, lukt dat net. Als er ééntje net iets minder luistert, wordt het spannend. Als er meerdere keren niet geluisterd wordt is het … euh … meer spannend.

Vanmorgen was het meer spannend. Mijn Sien was net op tijd thuis om er direct mee in te vliegen en ze zijn op tijd op school geraakt.

Ik denk dan achteraf: "Wat als ze wat later was geweest?" Ik was ongetwijfeld ook op tijd klaargeraakt, dat lukt anders ook, maar het had er toch iets anders uitgezien mijn gedacht.

Wat als. Dat zullen we dus nooit weten. Spannend.